Čuvena lekovita biljka Angelica Archangelica se vekovima unazad upotrebljava kao vredna i značajna biljka za narodne lekove
Andjelika ili Angelika, Andjeoski koren, koren Svetog Duha, Kravojac, poznata je lekovita biljka koju su drevni kinezi vekovima unazad koristili i veoma cenili. Vrlo je visoka i prepoznatljiva biljka sa raskošnim cvastima u vidu kišobrana sa lopticama. Služi kao biljni lek ali i kao cenjen začin. Često se upotrebljava u eliksirima dugovečnosti kao jedan od bitnih sastojaka, kao što je to Šveden biter jer se smatra da Angelika produžava život.
Osnovno svojstvo koje Andjelika ima je da tonizira i pokreće čitav organizam. Podstiče sve vrste izlučivanje i detoksikaciju, jača i vitalizuje većinu tkiva. Aromatična je i prijatnog ukusa i mirisa. Jedino što treba napomenuti da se mora jako oprezno koristiti, posebno se treba izbegavati dodir andjelike sa kožom i sluzokožom jer je biljka jako aktivna i može izazvati osip i upalu kože nalik na opekotine. Stoga je uvek preporučljivo andjeliku koristiti umereno i pažljivo, u mešavini sa drugim biljkama.
Prenosimo tekst o Andjelici iz knjige Lekovito bilje i njegova upotreba – Rihard Vilfort
Ljekovito djelovanje: podvrsta korijena naše evropske andjelike bila je vrlo hvaljena u knjizi bilja cara Shing-nonga (3500. pr. n. e.) i to kod oboljenja probavnih organa i kao sredstvo za bubrežna i srčana oboljenja i oboljenja krvotoka. Andjelika je nazvana tang-kuei i to je ime ostalo do danas na čitavom Dalekom istoku.
Evropske vrste anđelike bile su kulturne biljke u nordijskim zemljama od najstarijih vremena, a upotrebljavane su i kao biljna hrana. Laponci pripremaju iz rezervnih štitaca anđelike kašu prelivenu s kuhanim mlijekom sjevernih jelena. Ta sirasta kaša puni se u crijeva sjevernih jelena te se objesi radi sušenja. Nakon tjedana i mjeseci te se kobasice režu u ploške pa to ukusno i siru nalik jelo vrijedi kao sredstvo koje pospješuje probavu. Ako je korijen anđelike u srednjem vijeku bio glasovita ljekovita biljka, bio je on „anđeoski korijen“ u vremenima kuge i kolere. Korijen andjelike upotrebljava se prema tome kod oboljenja probavnih organa i to uglavnom kao sredstvo protiv nadimanja (karminativa) i kao sredstvo za pospješenje teka (stomahika).
Osim toga postižu se vrlo dobri uspjesi u liječenju katara želuca, odnosno upala sluznice želuca (gastritis), crijevnog katara (enteritis), upale debelog crijeva (colitis), kod naduvenosti trbuha uslijed plinova (meleorismus) štoviše čak i u početnom stadiju kod čira na želucu (ulcus venlriculi), odnosno kod čira na dvanaestercu (ulcus duodeni). Osim toga može se govoriti i o pospješenju aktivnosti rada bubrega koje je uzrokovano prisutnošću eteričnog ulja.
